 |
 |
| begin | missie | naamgevers | Calvijn500Jaar | forum | contact |
| Nederlandse uitgiften | Uitnodiging | Persbericht | Uitgifteceremonies | Legaat uitgiften |
Kerk in Actie in Afrika * dit geldt uiteraard niet voor de postzegels verkocht aan nominale waarde |
 |
De Wederopbouw van Liberia Internet om te kunnen studeren! Van Accra naar Monrovia en terug. Drie keer per week is Emmanuel achter één van de computers van YMCA te vinden. Hij is voor zijn rechtenstudie naar de hoofdstad Monrovia gekomen. Nu de burgeroorlog in Liberia al enige jaren voorbij is hebben de universiteiten hun deuren weer geopend. Professoren die de oorlog overleefden zijn teruggekeerd. Studenten pakken hun afgebroken studie weer op. Nieuwe studenten schrijven zich in. Eén probleem is echter nog niet opgelost: er zijn nauwelijks studieboeken. Universiteitsbibliotheken werden tijdens de burgeroorlog geplunderd of in brand gestoken. Catalogi met de vindplaatsen van boeken gingen verloren. Wat er aan boeken nog aanwezig is staat en ligt ongeordend door elkaar. ‘Wie een boek aanvraagt krijgt na uren wachten meestal te horen dat het verdwenen of onvindbaar is’, zegt Emmanuel. ‘Het is moeilijk informatie voor opdrachten en werkstukken bij elkaar te krijgen. Zonder boeken kun je niet studeren.’ |
|||
|
|||
mmm Het Alexander en Laura Bronkhorst-Büller Legaat steunt dit initiatief van harte. Onderwijs was altijd een belangrijke drijfveer voor het handelen van Alex Bronkhorst en met Liberia was er bovendien een persoonlijke band door het werk van zoon Adriaan aan de Tubman University in Monrovia. Adriaan : ‘In 1977 vertelde ik als jonge associate-professor staats- en administratiefrecht in mijn eerste college aan de studenten hoe verheugd ik was om nu les te kunnen geven in het eerste gedekoloniseerde land en de oudste republiek van Afrika. Hierop begonnen een aantal studenten luid te huilen. “Nee, je zit helemaal fout, wij zijn niet bevrijd. Wij zijn het enigste land in Afrika dat nog gekoloniseerd is. Maar omdat wij door negers gekoloniseerd zijn ziet het Westen dat niet”. En inderdaad, de uit Amerika bevrijde slaven die naar Liberia gekomen waren - 2,5% van de totale bevolking die hen als vreemdelingen beschouwde en ‘Congolezen’ noemden - hielden de autochtone bevolking geknecht in een uitzichtloze positie. Het eindigde in 1980 in een bloedbad dat 25 jaar zou duren en het land terugwierp in totale ontreddering. Van de klas uit 1977 was in 1981 iedereen al omgekomen’. De nakomelingen van de negers die door Nederlandse kooplui 3 eeuwen voordien vanuit Accra naar Amerika als slaven waren verkocht hadden daar het kapitalistische systeem van machtsuitoefening en uitbuiting geleerd en pasten dit bij terugkeer toe. Als nakomelingen van hen die deze nefaste volksverhuizingen veroorzaakten hebben wij Nederlanders een bijzondere verantwoordelijkheid jegens Liberia. Een extra bijdrage aan de opleiding van een nieuwe generatie Liberianen die zo toegang krijgt tot het wereld culturele en intellectuele erfgoed biedt een uitzonderlijke kans die verantwoordelijkheid op ons te nemen. |
|||
